Datowanie Skał

Bezwzględny wiek skał wyrażany jest w tysią­cach lub milionach lat. Na początku XX wieku, uczeni zaczęli interesować się zjawiskiem promie­niotwórczości. Ówcześni geolodzy doszli do wnio­sku, że dzięki promieniotwórczym właściwościom niektórych pierwiastków będzie można określić wiek skał, a nawet Ziemi. Radioaktywność to naturalny rozpad niektórych pierwiastków, podczas którego uwalnia się pro­mieniowanie i radioaktywne cząsteczki. Uran na przykład, wskutek rozpadu radioaktywnego zamie­nia się w ołów. Niektóre pierwiastki rozpadają się już w ułamku sekundy, innym zajmuje to znacz­nie więcej czasu, nawet miliony lat. Pierwiastki promieniotwórcze wchodzą w skład wielu różnych skał, a zatem określając ilość zawartych w skale pierwiastków promieniotwórczych i ilość pierwiast­ków stanowiących produkt ich rozpadu, można do­syć dokładnie obliczyć bezwzględny wiek danej skały. Aby jednak dokonać stosownych obliczeń musimy znać tempo rozpadu danego pierwiastka. Jedną z najbardziej rozpowszechnionych metod określania wieku skał jest tzw. metoda argonowa. Okres połowicznego rozpadu potasu, czyli czas, w którym połowa atomów tego pierwiastka ule­gnie rozpadowi, wynosi około 1350 milionów lat.

W tym czasie połowa zawartych pierwotnie w ska­le atomów potasu rozpada się i zamienia się w ato­my argonu. W ciągu następnych 1350 min lat roz­pada się połowa z pozostałych atomów itd.